مقایسة آثار دو تواتر تمرین هوازی هم‌حجم و بی‌تمرینی متعاقب با آن بر ترکیب ‌بدن، کنترل متابولیکی و سطوح هورمون‌های رزیستین و آدیپونکتین در زنان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دکتری فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

2 استاد فیزیولوژی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران

3 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

4 کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

چکیده

 
هدف از پژوهش حاضر مقایسة اثر دو فرکانس تمرین هوازی هم‌حجم و بی‌تمرینی متعاقب با آن بر سطوح هورمون‌های رزیستین و آدیپونکتین، هموگلوبین گلیکولزیله، مقاومت به انسولین و ترکیب ‌بدن زنان چاق دیابتی نوع دو بود. بدین‌منظور 36 زن چاق دیابتی نوع دو به‌صورت تصادفی به سه گروه مساوی 12 نفره (یک=تمرین با تواتر کم، دو=تمرین با تواتر بالا و سه=کنترل) تقسیم شدند. گروه یک و دو به مدت 8 هفته (یک=3 جلسه و دو= 6 جلسه در هفته، با حجم یکسان) تمرین هوازی با شدت 60 تا 75 درصد ضربان قلب بیشینه انجام دادند. نمونه‌گیری‌های خونی، متغیرهای آنتروپومتری و عملکردی در سه مرحلة پیش‌آزمون، 48 ساعت بعد و دو هفته پس از آخرین جلسة تمرینی سنجش شدند. از آزمون تی ‌همبسته برای مقایسة درون‌گروهی و برای بررسی اختلاف‌های بین‌گروهی از آزمون آنکوا استفاده شد. نتایج درون‌گروهی نشان داد پس از گذشت 8 هفته مداخلة ورزشی متغیرهای وزن، چربی بدن، شاخص تودة بدنی، آدیپونکتین، گلوکز و هموگلوبین گلیکوزیله در گروه یک و رزیستین، انسولین، مقاومت به انسولین و اکسیژن ‌مصرفی بیشینه در هر دو گروه تجربی کاهش معنا‌داری داشتند (05/0P<). همچنین نتایج آزمون آنکوا نشان‌دهندة اختلاف معنا‌دار بین گروه‌های مورد مطالعه در تمامی متغیرهای تحقیق در مرحلة پس‌آزمون (05/0P<) و در چربی بدنی، شاخص تودة بدنی، آدیپونکتین و مقاومت به انسولین در مرحلة ماندگاری بود (05/0P<). با توجه به نتایج تحقیق حاضر تمرین با مدت زمان طولانی‌تر نسبت به تکرار بیشتر تمرینات کوتاه‌مدت فیزیکی می‌تواند موجب کنترل بهتر بیماری دیابت نوع دو به‌ویژه در افراد چاق شود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A Comparison of the Effects of Two Frequencies of Equal Volume Aerobic Exercise and Detraining Following Aerobic Exercise on Body Composition, Metabolic Control and Resistin and Adiponectin Levels in Obese Women with Type 2 Diabetes

نویسندگان [English]

  • Ali Rajabi 1
  • Marefat Siahkouhian 2
  • Ali Akbarnejad 3
  • Morteza Yari 4
1 Ph.D. in Exercise Physiology, Department of Physical Education and Sport Sciences, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran
2 Professor of Exercise Physiology, Department of Physical Education and Sport Sciences, University of Mohaghegh Ardabili, Ardabil, Iran
3 Associate Professor of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran
4 MSc of Exercise Physiology, Faculty of Physical Education and Sport Sciences, University of Tehran, Tehran, Iran
چکیده [English]

 
The aim of this study was to compare the effects of two frequencies of equal volume aerobic exercises and detraining following these exercises on resistin and adiponectin levels, hemoglobin glycosylate, insulin resistance and body composition in obese women with type 2 diabetes. 36 obese women with type 2 diabetes were randomly divided into three groups (each group, n=12): 1= LFT, 2= HFT, 3= control. Group LFT and HFT performed 8 weeks of aerobic exercises (LFT=3 sessions and HFT=6 sessions a week, with the same volume) with intensity of 60-75% of maximum heart rate. Blood samples, anthropometric and functional variables were measured at pretest, 48 hours later and two weeks after the last exercise session. Depended t test was used for within-group comparisons and ANCOVA test was used to investigate the differences among the groups. The within-group results showed that after 8 weeks of intervention, weight, body fat, BMI, adiponectin, glucose and glycosylated hemoglobin in LFT group and resistin, insulin, insulin resistance and maximal oxygen consumption in both experimental groups significantly decreased (P<0.05). Also, ANCOVA test results showed a significant difference among all studied groups in all research variables in the posttest (P<0.05) and in the body fat, BMI, adiponectin and insulin resistance in the sustainability stage (P<0.05). Regarding the results of this study, longer exercises can better control type 2 diabetes than repeated short-term physical training especially in obese people.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Adiponectin
  • Aerobic exercise
  • frequency of exercises
  • Obesity
  • Type 2 diabetes