تاثیر سرمایه اجتماعی بر روی سکوت سازمانی کارمندان ادارات ورزش و جوانان غرب کشور

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

2 گروه مدیریت ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران

3 استادیار گروه مدیریت ورزشی دانشکده تربیت بدنی دانشگاه رازی کرمانشا ایران

چکیده

بهره وریوتوسعه هر سازمانی تا حد زیادی به کاربرد صحیح منابع انسانی در سازمان وابسته است . هدف از این مطالعه، تعیین تاثیر سرمایه اجتماعی بر سکوت سازمانی کارمندان ادارات ورزش و جوانان غرب کشور است. روش تحقیق از نوع توصیفی همبستگی است که به شکل میدانی انجام شد. جامعه آماری تحقیق کلیۀ کارمندان ادارات ورزش و جوانان غرب کشور بودند. جامعه اماری به دلیل کم بودن تعداد به صورت تمام شمار به عنوان نمونه تحقیق در نظر گرفته شد. ابزار اندازه گیری پرسشنامه سرمایه اجتماعی سازمانی کوونن و همکاران (2006) و پرسشنامه نگرش سکوت سازمانی وکولا و بوراداس (2005) استفاده بود. روایی صوری و محتوایی پرسش­نامه­ها­ توسط اساتید صاحب­نظر دانشگاهی بررسی و تأیید شد و در یک مطالعه موردی و با استفاده از ضریب همبستگی آلفایکرونباخ مقدار پایایی برای محاسبه گردید که پایایی سکوت سازمانی برابر 90/0 و سرمایه اجتماعی 86/0 می باشد. نتایج تحقیق نشان داد که سرمایه اجتماعی ارتباط معناداری با سکوت سازمانی دارد و تأثیر سرمایه اجتماعی بر سکوت سازمانی معکوس می‌باشد یعنی با افزایش سرمایه اجتماعی، سکوت سازمانی کمتر می‌شود. در مجموع، مدلی از رابطه سرمایه اجتماعی و سکوت سازمانی ارائه شد که مدل مناسبی است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

he Effect of Social Capital on Organizational Silence of Employees in Sport and Youth Offices in West Iran

نویسندگان [English]

  • Sayyed salahedin Naghshbandi 1
  • Bahram Yousefi 2
  • Shirin Zardoshtian 3
1 PhD Student of Sport Management, Faculty of Physical Education, Razi University, Kermanshah, Iran
2 Associate Professor of Sport Management, Faculty of Physical Education, Razi University, Kermanshah, Iran
3 Assistant Professor, Faculty of Physical Education, Razi University, Kermanshah, Iran
چکیده [English]

Productivity and development of any organization is largely dependent on proper utilization of human resources in organizations. The aim of this study was to determine the effect of social capital on organizational silence of employees in Sport and Youth offices in west Iran. The study was descriptive and correlation conducted as a field. The statistical population included all employees in Sport and Youth offices in west Iran. The sample was equal to the population (census sampling method) due to the small number of population. Organizational Social Capital Questionnaire of Kouvonen et al. (2006) and Organizational Silence Questionnaire of Vakula and Buradas (2005) were used to collect data. University professors examined and confirmed the face and content validity of these questionnaires. There was a pilot study to measure reliability using Cronbach alpha correlation coefficient (organizational silence questionnaire=0.90 and social capital questionnaire=0.86). Results showed that social capital had a significant relationship with organizational silence, and the effect of social capital on organizational silence was reverse, that is to say when social capital increased, organizational silence decreased. Totally, an appropriate model of the relationship between social capital and organizational silence was provided.

کلیدواژه‌ها [English]

  • employee
  • organizational silence
  • Social Capital
  • Sport and Youth offices
  1. ابوالقاسمی. عباس.،  مرادی سروش. محمد.، نریمانی. محمد.، زاهد.، عادل. (1390).  رابطة ابتکار شخصی، جهت گیری مذهبی و سرمایة اجتماعی سازمانی با عملکرد شغلی کارکنان مراکز تولیدی. دانش و پژوهش در روانشناسی کاربردی. سال دوازدهم، شماره، ص:43.
  2. ابیلی. خدایار.، زارع خلیلی. مجتبی. (1392). رابطه بین سرمایه اجتماعی سازمانی با مدیریت دانش در یک شرکت بیمه دولتی. پژوهشنامۀ بیمه، سال بیست و هشتم، شماره 2 (110)، صص: 152-129.
  3. افخمی اردکانی، مهدی.، خلیلی صدر آباد، افسر. (1391). بررسی رابطه بین عوامل شخصیتی و سکوت کارکنان دانشی. پژوهش های مدیریت عمومی، سال 5 ماره 18، سس: 83-65.
  4. بی زبان. (1391). بررسی رابطه بین سرمایه اجتماعی و احساس امنیت اجتماعی خانواده. فصلنامه مطالعات اجتماعی. شماره سوم. ص .23.
  5. توسلی، غلامعباس و موسوی، مرضیه. (1384). مفهوم سرمایه‌ در نظریات کلاسیک و جدید با تاکید بر نظریه های سرمایه اجتماعی. فصلنامه علوم اجتماعی. شماره 26 صص 32-1.
  6. توسلی، غلامعباس و موسوی، مرضیه.(1382). سرمایه در نظریات کلاسیک و جدید با تاکید بر نظریه‌های سرمایه اجتماعی، نامه علوم اجتماعی، شماره 26، ص6.
  7. جلیلی، هادی. (1388). کشاکش آراء در جامعه‌شناسی، تهران، نی، 1388، ص198.
  8. حسن زاده ثمرین. تورج.، مقیمی. سید محمد. (1389). اثر سرمایه اجتماعی بر تعالی سازمانی. مطالعات مدیریت راهبردی، شماره 3، صص: 143-123.
  9. دانایی فرد، حسن.، پناهی، بلال.، (1389). تحلیل نگرشهای شغلی کارکنان سازمان های دولتی، تبیین جو سکوت سازمانی و رفتار سازمانی سکوت سازمانی. پژوهشنامة مدیریت تحول؛سال دوم، شمارة3، صص: 19-1.

10. دانایی فرد، حسن.، فانی، علی اصغر.، براتی، الهام. (1390). تبیین نقش قرهنگ سازمانی در سکوت سازمانی در بخش دولتی. چشم انداز مدیریت دولتی، شماره 8، صص: 82-61.

11. راموز. (1383). تربیت دینی و امنیت اجتماعی. فصلنامه مطالعات امنیت اجتماعی. شماره سوم، صص: 98-87.

12. زارعی متین. حسن، طاهری. فاطمه، سیار. ابولقاسم. (1390). سکوت سازمانی، مفاهیم، علل و پیامدها. فصلنامه علوم مدیریت ایران. سال ششم. شماره 21.صص104-77.

13. سعادت، رحمان. (1386). تخمین سطح و توزیع سرمایه اجتماعی استان‌ها، فصلنامه علمی-پژوهشی رفاه اجتماعی، سال ششم، شماره 23، ص177.

14. صفرزاده، حسین.، احمدی شریف، محمود.، ذاکری، علیرضا. (1389). آموزش مولفه های سرمایه اجتماعی بر فعالیت شغلی اعضای هیات علمی، نشریه علمی پژوهشی فناوری آموزش، سال پنجم، جلد 2 (5)، صص: 152-145.

15. معمارزاده، غلامرضا.،عطایی، محمد.، اکبری، احمد. (1388). بررسی نقش سرمایه اجتماعی بر بهبود عملکرد کارکنان. مجله مدیریت توسعه و تحول، شماره 3، صص 15-9.

16. موسوی، میرطاهر. (1386). مشارکت اجتماعی یکی از مولفه‌های سرمایه اجتماعی، فصلنامه علمی-پژوهشی رفاه اجتماعی. سال ششم، شماره 23، ص72.

17.Andrews, R. (2010). Organizational social capital, structure and performance, Human Relations, Vol 63(5), pp: 583–608.

18.Bagheri. Ghodratollah., Zarei. Reihaneh, NikAeen. Mojtaba. (2012). Organizational Silence(Basic Concepts and Its Development Factors). Ideal Type of Management. Vol 1 (1). Pp: 47-58.

19.Bandiera, O., Barankay, I., &Rasul, I. (2008). Social capital in the workplace: Evidence on its formation and consequences. Labor Economics, Vol 15(4), pp: 725–749.

20.Beer. M. and Noria, N. (2000). Cracking the code of change. Harvard Business Review. May-June. pp. 33-41.

21.Bolino, Mark C., William H. Turnley& James M. Blood good.(2002).citizenship behavior and the creation of social capital in organizations, Academy of management reviews. Vol 27(4): pp: 505-522.

22. Brooks, K. &Nafukho, F. M. (2006). Human resource development, social capital, emotional intelligence: any link to productivity?. Journal of European Industrial Training, 30(2), pp: 117-128.

23. Cohen D, Prusak L. (2001). In Good Company: How Social Capital Makes Organizations Work. Boston. Harvard Business Press. p:134.

24.Goyal, A. &Ahkilesh, K. B. (2007). Interplay among innovativeness, cognitive intelligence, emotional intelligence and social capital of work teams”, Team Performance Management. Vol 13(7/8), pp: 206-226.

25.Greve, A., &Benassi, M & Dag Sti, A. (2010). Exploring the contributions of human and social capital to productivity. International Review of Sociology, vol 20(1), pp: 35-58.

26.Guiso, L., Sapienza, P., &Zingales, L. (2004). TheRole of Social Capital in Financial Development.The American Economic Review, 94(3), pp: 526-556.

27.Hjerppe, R. (2003). Social capital and economicgrowth. InternationalConference on social capital arranged byEconomic and Social Research Institute of theCabinet Office of the Japanese Government,Tokyo, pp: 24-25.

28.Kaasa, A. (2008). Effects of different dimensions of social capital on innovative activity: Evidence from Europe at the regional level, Ph.D, dissertation, university of Tartu. Pp: 349-359.

29.Kouvonen, Anne ., Kivimäki, Mika., Vahtera, Jussi., Oksanen, Tuula ., Elovainio, Marko ., Cox, Tom ., Virtanen, Marianna ., Pentti, Jaana ., Cox, Sara J. and Wilkinson, Richard G. (2006). Psychometric evaluation of a short measure of social capital at work. BMC Public Health, pp: 6:251.

30.Leana, C. R. &Pil, F. K. (2006). Social capital and organizationalperformance: evidence from urban public schools, Organization Science,Vol 17(3), pp: 353-366.

31. Morrison, E, W.& Milliken, F. J. 2000. Organizational silence: a barrier to change and development in a pluralistic world. Academy of management Reviwe, 25, pp: 706-25.

32.Nahapiet, j & s. Ghoshal. (1998). social capital intellectual capital and the organizational advantage. Academy of management Review. p: 232.

33.Perlow, L, A. 2003. When you say yes but mean no. New York: Crown Publishing Group.

34. Pfeffer, J. )1997(. New directions for organization theory. New York: Oxford University Press, 52: pp:268-279.

35. Pinder, C, C. &Harlos, K, P. )2001(. Employee silence: Quiescence and acquiescence as responses to perceived injustice. In Rowland, K. M. & Ferris, G. R. (Eds), Research in personnel and Human Resources Management, Vol. 20.New York: JAI Press, 331-69.

36. Quinn, R. and Spreitzer, G.(1997), “The road to empowerment: seven questions every leader should answer”,Organizational Dynamics, Vol.26 No.2,pp.37-50.

37. Vakola, M., Bouradas, D. (2005). "Antecedents and consequences of organisational silence: an empirical investigation", Employee Relations, Vol. 27(5), pp.441 – 458.