نقش مزاج چهارگانه در میزان فعالیت‌بدنی پسران جوان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری فیزیولوژی ورزشی، گرایش بیوشیمی و متابولیسم ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

2 دانشیار فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم تربیتی و روان شناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران

3 استادیار فیزیولوژی ورزشی، دانشگاه جهرم، جهرم، ایران

چکیده

فعالیت­بدنی به عنوان یکی از عوامل مهم در پیشگیری از بسیاری بیماری­ها توصیه شده است، اما عوامل مختلفی می­تواند بر میزان فعالیت­بدنی موثر باشد.  نتایج برخی مطالعات نشان می­دهد، بین حالت­های روانی افراد  با سطح فعالیت­بدنی آن­ها ارتباط وجود دارد. اما در خصوص ارتباط فعالیت­بدنی با مزاج تحقیقی یافت نشد، که در پژوهش حاضر به آن پرداخته می­شود. در این مطالعه توصیفی- همبستگی تعداد 109 نفر از دانشجویان با روش تصادفی طبقه­ای به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. به منظور تشخیص مزاج از پرسشنامه استاندارد مزاج (مجاهدی و همکاران، 2014) و برای ارزیابی فعالیت­بدنی از پرسشنامه فعالیت بدنی بک که فعالیت­بدنی را در سه بخش ورزشی، شغلی و تفریحی ارزیابی می­کند، استفاده شد. برای بررسی همبستگی نمرات از تحلیل رگرسیون چند­گانه استفاده شد. سطح معنی­داری 05/0P≤ در نظر گرفته شد. یافته­های تحقیق نشان داد که گرمی و سردی مزاج با مشارکت ورزشی ارتباط مستقیم و معنی­داری داشت(019/0=p، 375/2=t، 231/0=β) . اماگرمی و سردی مزاج با فعالیت­های تفریحی و شغلی ارتباطی نشان نداد(شاخص فراغت: 217/0=p وشاخص کاری: 868/0=p ). همچنین ، تری و خشکی مزاج با هیچ یک از ابعاد فعالیت­بدنی ارتباط معنی­داری نشان نداد(شاخص کاری:886/0=p، شاخص ورزشی: 936/0=p ،شاخص فراغت: 345/0=p) احتمالاً، گرمی مزاج فرد می­تواند یک عامل موثر در جهت افزایش مشارکت در فعالیت­های ورزشی باشد. اگرچه اظهار نظر قطعی در این زمینه نیاز به تحقیقات بیشتری دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Role of Four Temperaments in Predicting Physical Activity in Young Men

نویسندگان [English]

  • Mohammad Amin Safari 1
  • Maryam Koushki Jahromi 2
  • Abdolsaleh Zar 3
1 PhD Student of Exercise Physiology, Department of Biochemistry and Sport Metabolism, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Shiraz University, Shiraz, Iran
2 Associate Professor of Exercise Physiology, Faculty of Educational Sciences and Psychology, Shiraz University, Shiraz, Iran
3 Assistant Professor of Exercise Physiology, Jahrom University, Jahrom, Iran
چکیده [English]

Physical activity has been recommended as one of the important factors preventing many diseases. But, various factors can affect the level of physical activity. Findings of some studies indicate a relationship between psychic characteristics and physical activity. But no study was found on the relationship between temperaments and physical activity which is evaluated in the present study. In this correlation – descriptive study, 109 students were selected by stratified random sampling method as the sample. A standard temperament questionnaire (Mojahedi et al., 2014) was used to identify temperaments and physical activity was assessed by Beck questionnaire which evaluated physical activity in three parts of sport, job and recreational activities. Statistical test of multivariate regression was used to examine score correlation. Significance level was set at P≤0.05. Findings showed that hotness and coldness temperaments indicated a direct and significant relationship with sport participation (P=0.019, t=2.375, β=0.231). But hotness and coldness were not related to recreational and job activities (recreational index: P=0.217, job index: P=0.868). Wetness and dryness temperaments were not significantly related to any aspects of physical activity (job index: P=0.886, sport index: P=0.936, recreational index: P=0.345). Probably, hotness temperament can be an effective factor to enhance sport participation. However, future studies are required for more clarification.
 

کلیدواژه‌ها [English]

  • physical activity
  • sport index
  • recreational index
  • job index
  • four temperaments
  1. ابن سینا، ح. (1370). " قانون در طب". ترجمه: دکتر عبد الرحمن شرفکندی. چاپ چهارم، تهران، انتشارات سروش. ص ص:26-12.
  2. اخوینی بخاری، ا. (1371)." هدایت المتعلمین فی الطب". ترجمه: دکتر جلال متینی. مشهد، دانشگاه مشهد. ص ص: 34-1.
  3. جرجانی، ا. (1380)." ذخیره خوارزمشاهی". تهران، فرهنگستان علوم پزشکی جمهوری اسلامی ایران. ص ص: 621، 301، 201، 95، 41، 38، 13، 6.
  4. چغمینی، م. (1362)." قانونچه در طب". ترجمه و تحشیه: دکتر محمد تقی میر، چاپ دوم، شیراز، دانشگاه شیراز. ص: 208.
  5. خسروی، م. (1376)." طب سنتی سینا". چاپ چهارم، تهران، نشر محمد. ص: 347.
  6. موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی وابسته به وزارت فرهنگ و اموزش عالی. (1362)." طب سنتی ایران". مجموعه مقالات درباره طب سنتی ایران، تهران. ص: 264.
  7. مهدی­زاده، رحیمه؛ صفاری، شقایق؛ کبیری­سامانی، داوود. (1392).  "بررسی ارتباط بین مزاج و سطح فعالیت­بدنی دانشجویان غیر­ورزشکار". مجله طب سنتی اسلام و ایران، سال چهارم، شماره­ی اول، ص ص:40-35.
  8. ناصری، م؛ رضایی زاده، ح؛ چوپانی، ر؛ انوشیروانی، م. (1393). "مروری بر کلیات طب سنتی ایران". تهران: انتشارات طب سنتی ایران، ص: 85.
9.Aqili Khorasani S, Kholasatol H. (2006). “In Medicine”. Edited by Nazem I. Qom. Ismaielian, 48–49, 496–499, pp: 521–522.
10.Atashak S , Azarbayjani M , Piri M , Jafari A.(2012). “Effects of combination of long - term ginger consumption and resistance training on lipid peroxidation and insulin resistance in obese men”. Journal of Medicinal Plants. 11(4): pp: 179-188.
11.Baecke JA, Burema J, Frijters JE.(1982). “A short questionnaire for the measurement of habitual physical activity in epidemiological studies”. American Journal of  Clinical  Nutrition. (36), pp: 936-942.
12.Carol D, Rachel K., Mahan LK, Escott Stump S, (2008). “Krause’s food & nutrition therapy 12e”. Canada, Saunders EI-Sevier, pp: 22–26.
13.Chiappelli F, Prolo P, Cajulis OS.(2005). “Evidence-based Research in Complementary and Alternative Medicine”. I: History. Evidence –Based  Complementary and Alternative  Medicine. 2(4), pp: 453-458.
14.Dagkas S, Stathi A.(2007). “Exploring social and environmental factors affecting adolescents' participation in physical activity”. European  Physical Education Review .13(3):pp: 369–384.
15.Dastjerdi R, Eftekhar Ardebili H, Poorreza A, et al.(2004). “Assessment of the stage of change in physical activity among high school girls”. Journal of School of Public Health and Institute of Public Health Research. 2 (2) : pp:25-34.
16.Dollman J,   Lewis NR.(2010). "The impact of socioeconomic position on sport participation among South Australian youth.Journal of  Science and  Medicine  Sport 13(3): pp: 318–322
17.Eurobarometer .(2010). "Sport and Physical Activity. Brussels: TNS Opinion & Social, European Commission". 72.p:3
18.Gore DQ.(2005). “The four humours, or a noteworthy blip in the (admittedly short) history of modern medicine”.-July 2005 http://www.daingore. blogspot.com [visited oct. 2006].pp: 322-384.
19.Hakamata Y, Iwase M, Iwata H, et al.(2006). Regional brain cerebral glucose metabolism and temperament: a positron emission tomography study. Neuroscience  Letter.396(1): pp: 33-37.
20.Ibn Sina (Avicenna) H.(1993). “Al-qanun Fi'l-Tibb [canon of medicine]”.New Dehli: Jamia Hamdard. pp: 25-579.
21.Jakson WA.(2001). “A short guide to humoral medicine”. Trends in pharmacological sciences. 22(9): pp: 19-22.
22.Kord Afshari GH, Mohhamdi Kenri H, Esmaeili S.(2008). “Nutration in Iranian Islamic Medicine. NaslNikan. 17th ED: p: 19.
23.Moeini B , Jalilian F , Jalilian M, Barati M.(2011). “Predicting factors associated with regular physical activity among college students applying Basnef model”. Scientific Journal of Hamadan University Medical Science. 18 (3): pp: 70-76.
24.Mojahedi M,  Naseri M, Majdzadeh Ret al.(2014). “Reliability and Validity Assessment of Mizaj Questionnaire: A Novel Self-report Scale in Iranian Traditional Medicine”. Iranian Red Crescent Medical Journal. 16(3): e15924.
25.Murtaza ST, Jabin F, Imran M. (2012). “Acomparative study of somatotypes in different mizaj-e-Insani. Hamdard Medicus”. 55(3). pp: 5-11.
26.Nancy, F., Butte, B.C. (2006). “Energy Needs: Assessment and Requirements. In Modern Nutrition in Health and Disease”. 10th edition. Edited by Shils Maurice E. Shike Moshe Ross A. Catharine C. Benjamin C. Robert J. Philadelphia. Lippincott Williams & Wilkins, pp: 141–144.
27.Naseri M, Rezaeiazdeh H, Taheripanah T.et al.(2010). “Temperament theory in the iranian traditional medicine and variation in therapeutic responsiveness, based on pharmacogenetics”. Journal of Islamic and Iranian Traditional Medicine. 1 (3): pp: 237-242.
28.Naseri M.(2004). “Traditional Iranian medicine and its development using the WHO guidelines”. Daneshvar Medical Journal. 11(52): pp: 53-68.
29.Naseri M.(2010). “The school of traditional Iranian medicine: The defini­tion, origin and advantages”. Iranian  Journal of  Pharmacological Research..3(Supplement 2): p:20.
30.Ody P, editor.(1993). “The Complete Medicinal Herbal. New York: DK, p: 192.
31.Ott J, editor.(1997). “Pharmacophilia, or The Natural Paradise”. Kennewick: The Natural Products Co. PP: 47-62.
32.Sanson A, Hemphill SA, Smart D.(2004). "Connections between temperament and social development: A review". Social  Development. 13(1):pp: 142-170.
33.Seo DC,  Li KG.( 2010). "Leisure-time physical activity dose-response effects on obesity among US adults: results from the 1999–2006 National Health and Nutrition Examination Survey" .Journal ofEpidemiology and Community Health. 64(5):pp: 426–431.
34.Shahabi S, zuhir MH, Mahdavi M, et al.(2008), Hot and Cold Natures and Some Parameters of Neuroendocrine and Immune Systems in Traditional Iranian Medicine: A Preliminary Study. Journal of  Alternative and Complementary Medicine. 14(2):pp: 147-156.
35.Taguchi N, Higaki Y, Inoue S, et al.( 2010). Effects of a 12-Month Multicomponent Exercise Program on Physical Performance, Daily Physical Activity, and Quality of Life in Very Elderly People with Minor Disabilities: An Intervention Study. Journal of Epidemiology. 20(1):pp: 21–29.