جهاد دانشگاهی- دانشگاه علم و فرهنگ پژوهش های فیزیولوژی و مدیریت در ورزش 1735.5354 12 2 2020 08 22 Estimating the Economic Growth Model of Iran Sport Industry برآورد مدل رشد اقتصادی صنعت ورزش ایران 9 23 115106 FA حسین بخشنده استادیار مدیریت ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدة ادبیات و علوم انسانی دانشگاه ولی‌عصر(عج)، رفسنجان، ایران سید عبدالمجید جلایی استاد اقتصاد، دانشکدة اقتصاد و مدیریت، دانشگاه شهید باهنرکرمان، کرمان، ایران محسن اسمعیلی استادیار مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، پژوهشگاه علوم ورزشی، تهران، ایران مهدی رسولی استادیار مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، پژوهشگاه علوم ورزشی، تهران، ایران 0000-0001-9959-2031 Journal Article 2020 06 12   Sport is one of those tools influencing conducting social forces to realize sustainable development, particularly in communities with high population growth. Sport not only allocates lowest cost versus other management costs, but also can create more value-added than the other factors. The aim of this study was to estimate the economic growth model of Iran sport industry by autoregressive distributed lag model for the period from 1974 to 2012. For this purpose, econometric method was implemented using the value-added data on the sport sector, government size, capital and active force of the sport sector, technology and savings. The results of model estimation showed that all the research variables had short-term and long-term positive and significant effects on the economic growth of Iran sport industry. The results also showed that the human resources of sport sector had the highest short-term and long-term effect on economic growth of the sport industry in Iran. Therefore, it is better to invest in human resources sector for economic growth of the sport industry.   ورزش از ابزارهای تأثیرگذار در هدایت نیروهای اجتماعی برای تحقق توسعة پایدار، به‌ویژه در جوامع با رشد جمعیت زیاد است. ورزش نه‌تنها کمترین هزینه را در مقابل سایر هزینه‌های مدیریتی به خود اختصاص می‌دهد، بلکه توان ایجاد ارزش ‌افزودة بیشتری نسبت به سایر عوامل دارد. هدف تحقیق حاضر، برآورد مدل رشد اقتصادی صنعت ورزش ایران با استفاده از الگوی خودتوضیح با وقفة گسترده برای دوة زمانی (1391-1353) بود. بدین‌منظور، روش اقتصادسنجی با استفاده از داده‌های مربوط به ارزش‌افزودة بخش ورزش، اندازة دولت، موجودی سرمایة بخش ورزش، نیروی فعال بخش ورزش، تکنولوژی و پس‌انداز اجرا شد. نتایج برآورد مدل نشان داد تمامی متغیرهای تحقیق در کوتاه‌مدت و بلندمدت تأثیر مثبت و معنا‌داری بر رشد اقتصادی صنعت ورزش ایران دارند. نتایج همچنین نشان داد منابع انسانی بخش ورزش در کوتاه‌مدت و بلندمدت بیشترین تأثیر را بر رشد اقتصادی صنعت ورزش ایران دارد. بنابراین به‌منظور رشد اقتصادی صنعت ورزش، بهتر است سرمایه‌گذاری در بخش منابع انسانی صورت گیرد. https://www.sportrc.ir/article_115106_1975e98dceaf38deee4cda7b0e2de977.pdf