جهاد دانشگاهی- دانشگاه علم و فرهنگ پژوهش های فیزیولوژی و مدیریت در ورزش 1735.5354 مقالات آماده انتشار 2026 05 31 Comparing Statistical Significance and Practical Importance in Iranian Exercise Physiology Research: A Meta-Research Study Based on Effect Sizes and Uncertainty مقایسه معناداری آماری و اهمیت عملی در پژوهش‌های فیزیولوژی ورزشی ایران: یک مطالعه فراپژوهش بر پایه اندازه اثر و عدم قطعیت 244576 10.22034/spmi.2026.572261.2838 FA دانیال تارمست گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده علوم انسانی، واحد پرند، دانشگاه آزاد اسلامی 0000-0002-9831-1274 قاسم تارمست ، گروه آمار، دانشکده علوم ریاضی و کامپیوتر، دانشگاه شهید چمران، اهواز، خوزستان، ایران Journal Article 2026 02 06 Distinguishing between statistical significance and practical importance remains a persistent challenge in interpreting findings in exercise physiology research. An overreliance on p-values may promote dichotomous interpretations, obscure statistical uncertainty, and potentially lead to suboptimal training or clinical decisions. The purpose of this meta-research study was to examine statistical reporting practices and to evaluate the correspondence between statistical significance and practical importance in Iranian exercise physiology articles. Using a systematic meta-research design, full-text articles published between 2019 and 2025 in Iranian exercise physiology journals were reviewed. After screening, 45 articles were included in the final analysis. Each article was coded for the reporting of p-values, exact p-values, effect sizes, uncertainty measures, and the availability of sufficient numerical data for effect size reconstruction. When possible, standardized mean differences corrected for small-sample bias were calculated along with their 95% confidence intervals, and results were categorized using a 2×2 framework (statistically significant vs. non-significant × practically important vs. not important). Most articles reported p-values, but rarely included effect sizes and confidence intervals. Estimation-based reanalyzes showed a limited relationship between statistical significance and practical importance: some statistically significant results had trivial effects, while some non-significant results had potentially meaningful effects. These findings show the limits of relying on thresholds and the risk of confusing statistical significance with real impact. In conclusion, the results highlight the need to shift from p-value–centered reporting to an estimation-focused approach that emphasizes effect sizes and uncertainty. Such a shift is particularly important in exercise physiology, where applied decisions depend on an accurate understanding of both the magnitude and the precision of observed effects. تمایز میان معناداری آماری و اهمیت عملی یکی از چالش‌های اساسی در تفسیر یافته‌های پژوهش‌های فیزیولوژی ورزشی می‌باشد. اتکای صرف به مقدار احتمال می‌تواند به برداشت‌های ساده‌انگارانه از نتایج، نادیده‌گرفتن عدم‌قطعیت و در نهایت تصمیم‌گیری‌های تمرینی یا بالینی نامناسب منجر شود. هدف پژوهش حاضر، بررسی الگوی گزارش‌دهی مؤلفه‌های آماری و میزان هم‌راستایی معناداری آماری با اهمیت عملی در مقالات گرایش فیزیولوژی ورزشی منتشرشده در ایران بود. این مطالعه با طراحی فراپژوهش انجام شد و متن کامل مقالات علمی-پژوهشی گرایش فیزیولوژی ورزشی منتشرشده در بازه ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ میلادی مورد بررسی نظام‌مند قرار گرفت. پس از غربال‌گری، ۴۵ مقاله وارد تحلیل نهایی شدند. برای هر مقاله، گزارش مقدار احتمال (مقدار-p)، مقدار احتمال دقیق، اندازه اثر، شاخص‌های عدم‌قطعیت و کفایت داده‌های عددی برای بازسازی برآورد اثر کدگذاری گردید. در مواردی که داده‌ها اجازه می‌داد، اندازه اثر استانداردشده تصحیح‌شده برای نمونه‌های کوچک و فاصله اطمینان ۹۵% محاسبه، و نتایج در چارچوب ماتریس ۲×۲ (معنادار/نامعنادار × مهم/غیرمهم) طبقه‌بندی گردید. یافته‌ها نشان داد گزارش مقدار احتمال در اغلب مقالات رایج است، اما گزارش اندازه اثر و فاصله اطمینان در درصد بسیار اندکی از مطالعات دیده می‌شود. نمونه‌های برآوردی نیز نشان دادند که معناداری آماری همواره با اهمیت عملی هم‌راستا نیست، به‌گونه‌ای که برخی نتایج معنادار از نظر عملی کوچک، و برخی نتایج نامعنادار از نظر عملی قابل توجه بودند. در مجموع، نتایج این فراپژوهش بر ضرورت گذار از گزارش‌دهی آستانه‌محور به رویکرد برآورد‌محور، همراه با نمایش عدم‌قطعیت، در پژوهش‌های فیزیولوژی ورزشی تأکید می‌کند.